تحول در روندهای سیاست خارجی هر کشوری تحت تاثیر محیط بین‌المللی قرار دارد. این امر در مورد آمریکا از جلوه‌های متفاوتی برخوردار است. جنگ آمریکا و اسپانیا (سال ۱۸۹۸) در حالی شکل گرفت که بین نخبگان اقتصادی و نظامی آن کشور توافق گردید که ضرورت‌های امنیت ملی آمریکا نیازمند عبور از انزواگرایی سال‌های ۱۸۲۳ تا ۱۸۹۸ می‌باشد.

ديدگاه سنتي درباره فرهنگ محدود به قالب هنرها، صنايع فرهنگي و ميراث تاريخي است. تعريف يونسكو علاوه بر موارد فوق‌الذكر موضوعاتي چون عكاسي، طراحي، معماري و ورزشي را نيز در برمي‌گيرد. در اين مقاله فرهنگ را در مفهومي موسع به كار گرفته و آن را در چارچوبي اجتماعي به معناي روش زندگي و شيوه متمايز ...

متن سخنرانی هیلاری کلینتون در موسسه مطالعات صلح آمریکا

چهره های آشنای زیادی در جمع حضار می بینم – کسانی که در خط مقدم سیاست خارجی آمریکا، در حل و فصل اختلاف و درگیری و بسیاری مسائل خاص حضور داشته اند. و می خواهم در همینجا از دو نفر تشکر کنم که پا پیش گذاشته  و در دولت اوباما مسئولیت های جدید قبول کرده اند؛

زمانی که من در رأس کار بودم، ما با ایرانی‌ها رابطه تنگاتنگی داشتیم، نه به دلیل شخصیت شاه، بلکه به سبب نقش و اهمیت ایران در منطقه و جایگاه این کشور در تأمین ثبات و امنیت خاورمیانه. هنری آلفرد کیسینجر آمریکایی آلمانی‌تبار و یکی از مغزهای متفکر سیاست‌خارجی آمریکا در زمان فورد و نیکسون این روزها مشغول سفر به برخی از کشورها و ملاقات با بعضی چهره‌های سیاسی است. 

مقام ارشد ایالات متحده: اجازه دهید گفتگو را با ذکر خلاصه ای از رویدادهای امروز آغاز کنم، سپس چند نکته را بیان می کنم و پس از آن به پرسش های شما پاسخ خواهم داد.

مذاکرات هسته‌ای در ژنو با استقبال طرفین مذاکره روبرو شد و نتایج حاصل از آن بسترهای جدیدی را برای مذاکره و تعامل بیشتر میان کشورهای عضو گروه 1+5 و ایران بویژه میان تهران و واشنگتن فراهم ساخته است.

درست در زمانی که «باری بوزان» توجه جدی خود را به مفهوم نظم‌دهنده اصلى روابط بین‌الملل یعنى امنیت در درون مکتب واقع‌گرایى ـ نوواقعگرایی، معطوف کرد، رشته روابط بین‌الملل در دهه 1980 در معرض انتقادات شدیدی قرار گرفت. شاید این رشته توسعه نیافته...

دکتر صادق زيباکلام سال ها است که از عقب ماندگي علوم سياسي در ايران شکوه و ناله مي کند. او در اثبات اين عقب ماندگي، بر صغير و کبير مي تازد و حکومت و اپوزيسيون را يکجا به تيغ نقد مي نوازد. با اين حال زيباکلام قلت بضاعت نظري و سکون و رخوت عملي استادان علوم سياسي را علت اصلي عقب ماندگي علوم سياسي در ايران مي داند.

پرزیدنت اوباما: آقای رئیس، خانم معاون و نمایندگان محترم، برای من مایۀ افتخار است که در این مجلس صحبت کنم و من به تجدید اتحاد بین کشورها و دوستی بین ملت هامان پایبند هستم.

عقل متعارف و نظرات اكثر نخبگان علمى چنين استدلال مى‌كنند كه هدف اول هژمون بايد حفظ نظام حاكم بين‌المللى باشد، اما جهانى كه ما امروز در آن زندگى مى‌كنيم، چنين نيست. به هر طريق قابل تصور كه اندازه بگيريم درمى‌يابيم كه ايالات‌متحده در مقايسه با هر كشورى در طول تاريخ، سهم بيشترى از قدرت جهان را داراست. حال چه ايالات‌متحده آمريكا را همانند آنان كه سياست‌هايش را تاييد مى‌كنند، رهبر جهان بناميم...

فهم کانستراکتیویستی امور در اواخر دهه ۱۹۸۰ و با انتشار کتاب «جهانی که ما می‌سازیم»[۱] نوشته نیکلاس اونف (Nicolas Onuf) و کتاب «قواعد، هنجارها و تصمیمات»[۲] اثر فردریش کراتوچویل (Fredrich Kratochwil)، وارد مباحث علوم سیاسی و روابط بین‌الملل شد.

سخنان هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه در زمینۀ سیاست خارجی در شورای روابط خارجی در تاریخ  پانزدهم ژوئیه 2009 در واشنگتن دی سی

ما اذعان می کنیم،هماگونه که در هوکایدو تویاکو  و اجلاس های پیشین نیز چنین کردیم، که گسترش سلاح های کشتارجمعی   و وسایل حمل آنها همچنان به مثابه چالشی جهانی و خطری جدی برای امنیت بین المللی است. ما مصمم هستیم که از فرصت های فعلی و مسیر جدید برای تقویت اهداف مشترکمان در مورد عدم گسترش و خلع سلاح از طریق سیاست مؤثر خلع سلاح چند جانبه و تلاش های قاطعانه ملی استفاده کنیم. همه کشورها باید به تعهدات خود در خصوص کنترل تسلیحات، خلع سلاح و منع گسترش به طور کامل طبق پیمان های مرتبط بین المللی و توافق های چند جانبه عمل کنند.

بررسی مسائل مربوط به جنگ و ستیزش در روابط بین‌الملل به عنوان یک واقعیت تاریخی همواره بخش مهمی از مطالعات رشته روابط و سیاست بین‌الملل را تشکیل داده است.

جهان انتزاعي نظريه ها و جهان عيني سياست داراي روابط تنگاتنگي با هم هستند. ما به نظريه هايي نياز داريم تا بتوانيم از اطلاعاتي كه هر روزه ما را آماج خود قرار مي‌دهند، معنا استخراج كنيم. حتي سياستمداراني كه رابطه خوبي با نظريه ها ندارند...

«عراق تجربه بسيار ارزشمندى براى آمريكا بود، زيرا متوجه شد كه بايد براى تحقق اهداف خود در خاورميانه وارد سياست همگرايانه با كشورهاى اروپايى شود.» دكتر عبدالعلى قوام با اعلام اين مطلب، اگرچه به درك ضرورت سياست هاى همگرايانه با اروپا از سوى ايالات متحده اشاره مى كند،

اگرچه رئیس جمهور جدید آمریکا می‌خواهد پدیده‌ای[1] در تاریخ آن کشور باشد و اگرچه می‌کوشد تا در تعامل "کارگزار- ساختار"[2] در نظام ریاستی[3] کشورش، کارگزاری تغییر درانداز بوده و نظم بیش از نیم قرنه‌ی آن را درهم بریزد، چراکه تغییر اگر ساختاری نباشد تغییر نیست؛ لیکن سخن برسر این است که آیا ترجمان این خواست می‌تواند بدون یافتن راهی برای مواجهه با چالش‌های مبنایی آن، به تغییر بینجامد یا خیر؟

در دهه آخر قرن بیستم مفهوم تدبیر امور از پرده ابهام خارج گشت و کم‌کم در مرکز مباحث روز علوم اجتماعى قرار گرفت. این مفهوم به صورت مکرر اما با معانى و کاربردهاى کاملا متفاوت به‌کار رفته و شاید علت اصلى همگانى‌شدن این مفهوم، در این اواخر برخلاف مفهوم باریک بینانه حکومت، ظرفیت بالاى آن براى پوشش دادن دامنه وسیع‌ترى از سازمان‌ها و شبکه‌هایى باشد که در فرایند حکومت کردن مورد استفاده قرارمى‌گیرند...

دومين تغيير داخلى كاهش‌دهنده قدرت رشد سياسى ـ اقتصادى دولت، تمايل دستيابى به تكنولوژى برتر نظامى است يا آنچنان كه برخى از نويسندگان ناميده‌اند، قانون افزايش هزينه‌هاى جنگ است.سومين تغيير داخلى تضعيف‌كننده قدرت و ثروت يك كشور اين است كه به موازات مرفه‌تر شدن يك جامعه تمايل كلى بخش خصوصى و عمومى به مصرف، سريعتر از توليد ناخالص ملى رشد مى‌كند.

رابرت گیلپن در پيشگفتار به تئورى اقتصادى يا به عبارت بهتر به تئورى انتخاب عقلانى كه متكى بر رفتار نفع‌طلبانه شخصى برپايه سود و زيان يا هدف و وسيله است اشاره كرده و آن را با رويكرد جامعه‌شناسانه كه متمركز بر عوامل ساختارى و نهادى رفتار شخص است مقايسه مى‌كند و نتيجه مى‌گيرد كه...

تا پیش از انکه در سال ۱۹۵۴، اسنایدر و همکارانش طرح مفهومی خود را پیرامون «تصمیم‌گیری سیاست خارجی» ارائه کنند، [۱] روابط بین‌الملل در سیطره رویکرد واقع‌گرایی بود- که با تکیه بر دولت محوری، و ضرورت حفظ بقای دولت در محیط آنارشیک بین‌المللى، به عوامل داخلى صرفأ در حدی که به قدرت واحدهای سیاسى در معادلات بین‌المللى مربوط بود، اهمیت مى‌داد- و از این رو، دولت‌ها جعبه‌های سیاهى قلمداد می‌شدند که مهم نبود در درون آنها چه می‌گذرد، و آنچه که رفتار واحدها و تعاملات میان آنها را در نظام بین‌الملل شکل می‌داد، بیشتر به محیط خارجى برمی‌گشت.

به تازگي کتابي از دکتر احمد اشرف زير عنوان «طبقات اجتماعي، دولت و انقلاب در ايران» به چاپ رسيده است. اين جامعه شناس ايراني که در دانشگاه هاي تهران، پرينستون، پنسيلوانيا و کلمبيا تدريس کرده است، از صاحب نظراني است که تاليفات ماندني در جامعه شناسي تاريخي ايران دارد مانند نابرابري هاي اجتماعي در ايران، مسائل ارضي و دهقاني در ايران، شهرنشيني در ايران، توهم توطئه در ايران و از همه پراهميت تر،

گرامشي را در جنبش چپ، تنها با رزا لوکزامبورگ است که مي‌توان قياس کرد و از همين روست که حساب او را بايد جدا از کمونيسم روسي دانست و حتي به اعتقاد برخي کمونيست‌هاي ارتدوکس، او را در مسير انحراف از کمونيسم و لنينيسم تعريف کرد. لشک کولاکوفسکي، گرامشي را بديع‌ترين متفکر نسل کمونيست‌هاي پس از لنين مي‌داند که رابطه او با لنينيسم نيز همواره محل مجادله بوده و هست.