دکتر سریع القلم
اعتدال‌گرايي در تداوم عقلانيت سياسي است. بايد همه خوشحال باشيم كه بالاخره پس از يك و نيم قرن افراط و تفريط، ما ايرانيان به كانوني تحت عنوان «اعتدال گرايي» رسيده‌ايم. البته واقعيت اين است كه بخش‌هايي از جامعه هنوز روح و محتواي اين مكتب فكري و چارچوب علمي را نپذيرفته است. اتفاقاً از منظر گفتماني، اين تعارض براي پيشرفت كشور مفيد است مشروط به اين‌كه گفتمان‌ها با استدلال و فكر و شناخت واقعيت‌هاي ملموس همراه باشند. در شرايط فعلي، بسيار ضروري است كه اعتدال‌گرايي تعريف شود.