گرجستان

مقدمه

جنگ در اوستیای جنوبی در اوت ۲۰۰۸ پس از روزها نبرد سنگین میان نیروهای گرجی و استقلال‌طلبان اوستیای جنوبی آغاز شد. پس از اعلام آتش بس در تاریخ۷ اوت نیروهای ارتش گرجستان در عملیات غافلگیرانه‌ای چخینوالی پایتخت جمهوری غیررسمی اوستیای جنوبی را تحت تصرف نیروهای خود قرار داد این عملیات واکنشی نسبت به حملات منتسب به نیروهای جدایی‌خواه اوستیای جنوبی به روستاهای گرجستان بود.در ۸اوت روسیه واکنش به این حمله گرجستان، نیروهای خود را در مرز با اوستیا قرار داد و تانک‌های خود را وارد شهر چخینوالی کرد. دیمتری مدودف این اقدام روسیه را در جهت دفاع از شهروندان روسی ساکن اوستیای جنوبی دانست.میخائیل ساکاشویلی رئیس جمهور گرجستان اعلام کرده‌ است که گرجستان از خود دربرابر حملات روسیه دفاع خواهد کرد. در این بین گرجستان اعلام کرده است که هواپیماهای جنگی روسیه فرودگاه بین المللی تفلیس را در حومه این شهر بمباران کرده اند.روسیه همچنین ناوهای جنگی خود را به بنادر گرجستان در حاشیه دریای سیاه اعزام کرده است.همچنین چهار افسر روسی نیز توسط گرجستان دستگیر شدند.

وضعیت اوستیا

اهالی اوستیا اقلیت قومی مجزا از گرجستان می‌باشند که در کنار رودخانه دون زندگی می‌کنند. اوست‌ها یا آسی‌ها قومی ایرانی‌تبار هستند که خود در زبان خود قوم خود را ایرونی می‌نامند. نیای آن‌ها آلان ها بودند و زبان آسی نیز از زبان‌های ایرانی شاخه خاوری است. آسی‌ها پس از حمله نیروهای مغولی در سدهٔ سیزدهم میلادی، از سزمین‌های قفقاز رانده شده و به اوستیای کنونی آمدند بخشی از آنها در اوستیای شمالی و گروهی دیگری در اوستیای جنوبی مستقر شدند. اوستیای جنوبی در بیشتر کشورهای جهان به عنوان قسمتی از گرجستان شناخته می‌شود. اوستیا جنوبی ۷۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد که از این تعداد (حدود ۱۴ هزارنفر) آن‌ها را اقلیت گرجی‌تبار تشکیل می‌دهند. وسعت این منطقه از لحاظ مقایسه ۱٫۵ برابر کشور لوگزامبورگ می‌باشد. در سال‌های ۱۹۹۲-۱۹۹۱ در گیری‌های برای استقلال از گرجستان در اوستیا روی داد که منجر به مرگ ۲٬۰۰۰ نفر شد. علت این درگیری‌ها تلاش مردم اوستیای جنوبی برای اتحاد با منطقه خویشاوند خود، (اوستیای شمالی) و علیه پذیرفتن شهروندی گرجستان بود.پس از رسیدن به یک توافقنامه صلح در سال۱۹۹۲ از هرکدام از کشورهای روسیه و گرجستان ۵۰۰ نیرو مسئولیت تأمین صلح را درغالب نیروی حافظ صلح بر عهده گرفتند. گرجستان نیروهای حافظ صلح روسیه را متهم به جانبداری از جدایی‌طلبان اوستیای جنوبی می‌کند اگرچه روسیه این موضوع را رد می‌کند. پس از برقرای صلح در گیری‌های پراکنده‌ای بین نیروهای گرجستان و جدایی‌طلبان رخ داد. میخائیل ساکاشویلی به مردم اوستیا جنوبی وعده اختیارات خاص به این منطقه در غالب یک دولت فدرال داده‌است ولی جدایی‌طلبان خواستار استقلال کامل این منطقه از گرجستان می‌باشند.برخی منابع خبری اعلام کرده‌اند که بیش از نیمی از جمعیت اوستیای جنوبی گذرنامه روسی دارند. دیمتری مدودف این رقم را حدود ۹۰ در صد ساکنان اوستیا دانسته و آمادگی روسیه را برای حمایت از شهروندان خود اعلام کرده‌است.

درگیری ها و مداخلات بین المللی

در گیری‌های دوطرف به جنگ اطلاعاتی نیز کشیده شد. وبگاه اینترنتی بانک ملی گرجستان مورد حمله هکرها قرار گرفت و صفحه اصلی آن حذف گشت و صفحه حاوی گالری از دیکتاتورهای قرن بیستم جایگزین شد.وبگاه‌های خبری گرجستان نیز مورد حملات اینترنتی قرار گرفتند و رخنه‌های اینترنتی به وبگاه وزارت دفاع گرجستان صورت گرفت.در ابتدا هردو وبگاه بانک ملی گرجستان و وزارت امور خارجه گرجستان به ناچار خاموش شدند ولی در نهایت دوباره آغاز به کار کردند. در نقطه مقابل دولت گرجستان از پخش برنامه‌های تلویزیونی روسیه جلوگیری کرد. چندبن وبگاه اینترنتی حامی روسیه نیز در گرجستان مسدود شد ولی پس از مدتی این وبگاه‌ها دوباره به حالت فعال بازگشتند. اگر چه این حملات اینترنتی درای سابقه نیز می باشد در آوریل سال ۲۰۰۷ میلادی حمله هکرهای روسی به سایتهای جمهوری های خود مختار خودمختار، سیستمهای انتقال داده در این جمهوری ها را با اختلالات گسترده ای مواجه کرد. دلیل این امر ناراحتی و اعتراض این هکرها به برداشتن بنای یادبود جنگ جهانی دوم شوروی سابق از مرکز شهر تالین پایتخت جمهوری استونی بود.

با وجود آغاز این جنگ دبیر کل ناتو اعلام داشت که تعهد اين سازمان مبنی بر عضويت آتی گرجستان در اين سازمان همچنان به قوت خود باقی است. وی افزود ناتو، به درخواست های گرجستان برای کمک، به صورت اضطراری رسيدگی می کند.دولت روسيه با تمايل گرجستان برای پيوستن به ناتو به شدت مخالف است. همچنین ناتو به علت حمله روسیه به گرجستان از پذیرفتن یک کشتی روسیه برای شرکت در مانور نظامی بین المللی در دریای مدیترانه خودداری کرد. دولت روسیه آمریکا رامتهم به آموزش و حتی شرکت در این جنگ کرد ولی آمریکا ضمن رد این اتهامات اعلام کرد که مستشاران نظامی آمریکا برای آموزش آن دسته از سربازان گرجی که طبق برنامه قرار است به عراق اعزام شوند، درگرجستان بوده اند. همچنین پس از رسیدن به آتش بس شکننده در این جنگ شماری از اعضای اتحادیه اروپا خواهان اعزام نیروهای پاسدار صلح به اوستیای جنوبی، در چارچوب واحدی از پاسداران بین المللی صلح شدند. با شدت گرفتن درگيری روسيه و گرجستان دونالد تاسک، نخست وزير لهستان اعلام کرد که اقدامات روسیه در گرجستان احتمال امضای توافق نامه موشکی این کشور با امریکا را تقويت می کند. در نهایت دولت لهستان این توافقنامه را امضا نمود که بر اساس آن به آمریکا اجازه ایجاد سپر موشکی در درون مرزهای این کشور داده می شود اامضای این قرار داد خشم روسیه را برانگیخت. در این بین دولت اکراین نیز اعلام کرد که کشتی ها ناوگان دریایی روسیه که بندر سواستوپل در کرانه های دریای سیاه و در خاک اوکراين را به منظور جنگ ميان روسيه و گرجستان ترک کرده اند، برای ورود مجدد باید از دولت این کشور اجازه بگیرند دولت روسیه این موضوع را ناقض توافقنامه دوطرف دانست. آنجلا مرکل، صدراعظم وقت آلمان ضمن آنکه خواهان خروج نیروهای روسی از خاک گرجستان شد به نشانه همبستگی با گرجستان اعلام کرد که از عضویت گرجستان در ناتو حمایت خواهد کرد.

پس از آنکه دولت فرانسه پیشنهاد صلحی را به دوطرف در گیری ها پیشنهاد کرد میخائیل ساکاشویلی، رئیس جمهور گرجستان اعلام کرد که او این طرح آتش بس را امضاء کرده است. علاوه براین روسیه نیز قرارداد صلح پینشنهادی فرانسه برای صلح با گرجستان را امضا کرد.طبق این قرارداد صلح، نیروهای روسیه باید خاک گرجستان را ترک کنند اما سرگی لاوروف ، وزیر امور خارجه روسیه اعلام کرد که که نیروهای روسیه، تا زمانی که لازم باشد در گرجستان می مانند و از . او از تعیین جدول زمانی برای خروج نیروهای روسی از خاک گرجستان خودداری کرد و از تعیین جدول زمانی برای خروج نیروهای روسی از خاک گرجستان خودداری کرد. مطابق با این توافقنامه که دارای ۶ بند بوده و توسط دوطرف در گیری امضاء شده است نیروهای روسیه باید به پایگاهها و مواضعی بازگردند که پیش از آغاز درگیری های در آن ها مستقر بودند. دیمتری مدودیف، رئیس جمهوری روسیه نیز اعلام کردکه نیروهای روسیه در ۱۸ اوت ۲۰۰۸ خروج از خاک گرجستان را آغاز خواهند کرد. این توافقنامه آتش بس شش ماده ای یشنهاد شده توسط فرانسه شامل توقف فوری جنگ، احترام به حاکميت گرجستان در منطقه مورد مناقشه و برقراری مجدد وضعيت پيشين حاکم بر منطقه می شود. بر اساس اين توافقنامه، نيروهای صلح بان روسی، و نه نيروهای اعزامی اين کشور پس از شروع درگيری ها، اجازه خواهند داشت که در مناطق اوستيای جنوبی و ابخازيا حضور داشته باشند. در ۱۹ اوت تبادل اسیران بین گرجستان وروسیه آغاز شد در اولین مرحله از این تبادل پانزده سرباز گرجستانی با پنج سرباز روسی مبادله شدند. با وجود آنکه روسیه طرح صلح پیشنهادی فرانسه را پذیرفت و خروج از خاک گرجستان را آغاز کرد ولی اعلام کرد که دو منطقه جدایی طلب اوستیای جنوبی و آبخازیا، دیگر به هیچوجه نمی خواهند بخشی از خاک گرجستان باشند. در پی فرآیند صلح روسیه اعلام کرد که برای پذیرش یک‌صد ناظر اروپایی برای سفر به گرجستان و نظارت بر عقب‌نشینی نیروهای روسی از گرجستان آمادگی ندارد. در همین حال، الکساندر بورتنيکوف، رييس سرويس امنيت فدرال روسيه، گرجستان را به توطئه برای انجام حملات تروریستی در اين کشور متهم کرد

اهداف روسیه

دیمتری مدودوف در مقاله ای در فاینانشیال تایمز در این باره می گوید: پس از فروپاشي كمونيسم، روسيه خود را با از دست دادن 14 جمهوري شوروي سابق، بازسازي كرد كه با توجه به حق خود تبديل به كشور شده بودند.

برخي از اين كشورها قادر به تعامل با اقليت‌هاي خود با توجه به احترامي كه اين اقليت‌ها شايسته آن هستند، نبوده و بنابر اين گرجستان فورا مناطق خودمختار آبخازيا و اوستياي جنوبي را از حكومت خود اعلام كرد.

مي‌توانيد تصور كنيد كه مردم آبخازيا دانشگاه خود را در "سوخومي" توسط دولت "تفليس" تعطيل ببينند به اين دليل كه هيچ زبان، تاريخ يا فرهنگ مشخصي ندارند و بنابراي به دانشگاه نيازي ندارند؟

بر همين اساس گرجستان تازه استقلال يافته جنگي شيطاني را عليه اقليت‌هاي خود به راه انداخت، هزاران تن از مردم را آواره كرد و بذر نارضايتي را كاشت كه چاره‌اي جز رشد و نمو ندارد.

اين اقدامات تحريك‌برانگيز درست در كنار روسيه‌اي اتفاق افتاد كه صلحبانان آن سعي در جلوگيري از بروز آتش درگيري را داشتند.

اما غرب، شكنندگي اوضاع قفقاز را ندانسته (يا عمدا) ناديده گرفت، موضوعي كه اميد مردم اوستياي جنوبي و آبخازيا را براي آزادي بيشتر مي‌كرد.

از سوي ديگر "ميخائيل ساآكاشويلي" رئيس‌جمهوري گرجستان اولين اقدامش شكستن حاكميت منطقه "آجاريا" بود و نيت وي براي فشار بيش از حد بر مردم اوستيا و آبخازيا بود.

در ضمن كشورهاي غربي با ناديده گرفتن هشدارهاي روسيه، اقدام به رسميت شناختن استقلال غير رسمي از صربستان كردند.

پس از آن ما پيوسته تاكيد كرديم كه اين غيرممكن است كه به مردم آبخازيا و اوستيا (و ديگر گروه‌هاي سراسر جهان) بگوييم كه آنچه براي آلبانيايي‌تبارهاي كوزوو خوب است براي آنها خوب نيست.

به عبارت ديگر در روابط بين‌الملل، نمي‌توانيد يك قانون براي عده‌اي داشته باشيد و براي برخي ديگر قانون ديگري ارائه كنيد.

ما با ديدن نشانه‌هاي هشدار دهنده، بطور مداوم سعي كرديم تا مقامات گرجستان را به امضاي توافقنامه عدم استفاده از زور عليه اوستيا و آبخازيا ترغيب كنيم. اما ساآكاشويلي از اين كار امتناع كرد و در شب هفتم و هشتم اوت [شب آغاز تجاوز گرجستان به اوستياي جنوبي] متوجه شديم كه به چه دليل وي از اين كار سرباز زد.

تنها يك مرد ديوانه مي‌تواند چنين تصميمي بگيرد. آيا وي تصور مي‌كند هنگامي كه حمله‌اي همه‌جانبه عليه شهر "تسخين‌والي" [مركز اوستياي جنوبي] صورت مي‌دهد و هزاران غيرنظامي را كه اكثر آنها شهروندان روسي بودند به قتل مي‌رساند، روسيه بي‌تفاوت نظاره خواهد كرد
روسيه هيچ چاره‌اي جز در هم شكستن حمله گرجستان براي نجات جان انسان‌ها نداشت. اين جنگي نبود كه ما آن را انتخاب كرده باشيم. ما هيچ طرحي براي كشور گرجستان نداريم. نيروهاي ما براي نابودي پايگاه‌هايي كه از آنها حملات عليه مردم صورت مي‌گرفت، وارد گرجستان شدند و سپس بازگشتند. ما صلح را بازگردانديم اما نمي‌توانيم نگراني‌ها و تصورات مردم اوستيا و آبخازيا را متوقف كنيم در حالي كه ساآكاشويلي با همدستي و تشويق آمريكا و برخي ديگر از اعضاي ناتو از تجهيز دوباره نيروهاي خود و بازپس‌گيري "قلمرو گرجستان" صحبت مي‌كند

روساي جمهور اين دو جمهوري [اوستياي جنوبي و آبخازيا] از روسيه خواستند تا استقلال آنها را به رسميت بشناسد.

تصميم سختي بر عهده من بود. بايد ابراز عقايد آزادانه مردم اوستيا و آبخازيا را در نظر مي‌گرفتم و براساس اصول منشور سازمان ملل و ديگر اسناد قوانين بين‌المللي، حكم به رسميت شناختن استقلال اوستياي جنوبي و آبخازيا توسط فدراسيون روسيه را امضا كردم.

من صادقانه اميدوارم كه مردم گرجستان يعني كساني كه ما با آنها احساس برادري و همدردي تاريخي مي‌كنيم، روزي رهبراني خواهند داشت كه شايسته آن هستند. كساني كه به كشور خود توجه مي‌كنند و روابط مسالمت‌آميز دوطرفه را با تمام مردم منطقه قفقاز گسترش مي‌دهند.

روسيه آماده حمايت از دستيابي به چنين هدفي است. در یک جمعبندی اهداف روسیه را می توان اینگونه برشمرد:

1- روسیه با این دخالت دوباره به دنبال تثبیت موقعیت خود به عنوان بازیگر اصلي در معادلات سياسي و امنيتي منطقه خارج نزديك و بازيابي موقعيت برتر خود در اين حوزه است. بر این اساس بروز و استمرار درگیری‌ها در اوستیای جنوبی مي‌تواند بستر مناسبی برای دخالت مسکو به منظور مدیریت بحران و به تبع آن تضمين حضور و تأمین منافع بلندمدت خود باشد. مقامات روسیه با اشاره به اینکه نیروهای پاسدار صلح روس در این منطقه مسئولیت حفظ امنیت آن را به عهده دارند، اقدام نظامی تفلیس را ضربه به پرستیژ سیاسی مسکو در منطقه می‌دانند. لذا روسیه در اين تحولات با بکارگیری اهرم‌های سیاسی و نظامی برتر خود در منطقه تلاش كرد، ضمن مجبور كردن تفلیس به پذیرش این برتري و معرفي خود به عنوان ضامن ثبات، نقش برادر بزرگ‌تر را بار ديگر به گرجستان و ساير دولت‌هايِ خارج نزديك گوشزد كند. اظهارات آشکار مدودف در خصوص اینکه هدف مسكو از دخالت نظامي، وادار کردن تفلیس به پذیرش آتش‌بس و جلوگیری از تسلط آن بر منطقه اوستیای جنوبی است»، را می توان در همین راستا ارزیابی کرد.

2- توسعه حوزه ژئوپوليتيكي روسیه در قفقاز جنوبي از طريق گسترش مناطق جغرافيايي زیر نفوذ خود به سراسر اوستیای جنوبی از جمله دهکده های زیر کنترل گرجستان، هدف دیگر كرملين است كه مشابه این اقدام را آبخازیا عملیاتی کرده است. روسيه با اقدام نظامی درصدد برآمد، ضمن تحقق این هدف به حفظ مجراي فشار خود بر تفليس اقدام کرده و از این طریق از رفتارهاي ضدروسي آن در آينده جلوگيري کند. از سوی دیگر حفظ وضعیت ویژه امنیتی از طریق تحريك به ادامه درگيري ها می تواند توجیهی منطقی برای استمرار حضور نیروهای پاسدار صلح روسیه در اين منطقه و به تبع آن تأمین هدف بازگفته باشد. هدف راهبردی و بلندمدت مسكو در ورود به جنگ در اوستياي جنوبي ممانعت از انقباض بيشتر منافع ژئوپوليتيكي آن در منطقه از طريق مقابله با موج سوم گسترش ناتو به شرق است. روسيه با بحراني جلوه دادن اوضاع گرجستان تلاش مي كند در روند عضويت اين كشور در ناتو كه قرار است طرح عضویت آن در برنامه عمل این نهاد در نشست آتي آن بررسي شود، مانع‌تراشي كند. با التفات به تأكيد ناتو به حل مشکلات داخلی گرجستان به عنوان پیش شرط عضویت اين كشور، مسکو در صدد است با لاینحل نشان دادن اين مشکلات، تحقق اين پيش‌شرط را با مشکل مواجه کند.

3- نهایتاً اینکه با التفات به پیشنهاد آتش‌بس از سوی تفلیس و عدم پذیرش آن از سوی مسکو، به نظر می‌رسد تلاش برای سرنگونی دولت ساکاشوویلی هدف دیگر روسیه از تشدید اقدامات نظامی خود باشد. دولت‌مردان روسیه در سخنرانی‌های خود و رسانه هاي دولتي این کشور با پوشش خبری وسیع تحولات جنگ روسیه، ضمن استفاده بهینه از اشتباه ساآکاشویلی در آغاز جنگ، به ايراد ترديد در خصوص منافع حاصل از اقدام نظامي تفليس پرداخته و از این طریق تلاش کردند دولت ساآکاشویلی را در مقابل افکار عمومی قرار داده و به تضعیف موقعیت غرب‌گرایان در گرجستان اقدام کنند. از سوی دیگر از آنجا كه مسکو استقلال اقتصادی تفلیس را به معنی تشدید رفتارهای ضدروسی و نزدیکی آن به غرب می داند، لذا طولانی شدن جنگ و وادار کردن گرجستان به هزينه هاي نظامی كه به طور طبيعي داراي تبعات منفي بر اقتصاد آن است، مي تواند با ايجاد تنگناهاي اقتصادي برای تفلیس مجراي جديدي بر نقض مشروعیت دولت ساآکاشویلی باشد.

منابع:

دانشنامه ویکی پدیا

سایت ایراس